Google Maps Gerçekte Ne Kadar Veri Harcıyor?

Google Maps’te yol tarifi saatte aşağı yukarı 5-15 MB harcar. Rotanın bütün gün açık kaldığı bir sürüş günü 50-150 MB civarına gelir. Yani yabancı bir şehirde bir hafta boyunca yolunu bulmak, çeyrek gigabaytın rahatça altında kalır.

Bu kadarı verinin bitmesine sebep olmaya yetmez: yol tarifi neredeyse hiçbir zaman suçlu değildir. İnsanların Maps’i suçlarken aslında hatırladığı şey genelde uydu görünümü, Street View ya da restoran fotoğraflarını kaydırmakla geçen bir öğleden sonradır. Bunların maliyeti kat kat yüksektir, bilinmeye değen kısım da burasıdır.

Rota bir kez hesaplandığında telefon ihtiyaç duyduğu şeyin büyük bölümüne zaten sahiptir. Güzergâh boyunca uzanan harita parçaları tek seferde indirilip cihazda saklanır, konumun da şebekeden değil GPS’ten gelir: GPS uyduları tek yönlü sinyal yayar, telefon ise yalnızca dinler. İndirdiğin haritanın uçak modunda bile konumunu göstermesi bundandır. İki yönde sürüp giden trafik ise küçüktür: bir yöne aralıklı trafik güncellemeleri gider, öbür yöne konum bildirimleri.

Pahalı anlar, Maps’in elindekini yeniden kullanmak yerine yeni bir şey indirmek zorunda kaldığı anlardır:

• Yeni bir rota başlatmak: çevresindeki harita parçası koridorunu tek hamlede çeker.
• Yanlış bir dönüşün ya da kapalı bir yolun ardından rotanın yeniden kurulması: aynı işi yeni koridor için baştan yapar.
• Daha önce bakmadığın bir bölgede haritayı kaydırıp yakınlaştırmak. Her yeni görüntü yeni parçalar demek, öylesine şehir haritasında gezinmek de o şehirde rota takip etmekten biraz daha pahalıya gelir.

Buraya kadar anlatılanların hepsi standart vektör haritayı varsayıyor. Diğer katmanlar fotoğraftan oluşur, fotoğrafın maliyeti ise bambaşka bir ölçektedir:

• Uydu görünümü: aynı miktarda kaydırma için standart haritanın kabaca üç ila beş katı. Sebebi şu: her parça, çizgi ve etiket kümesi değil, bir görüntü.
• Street View: uygulamadaki en ağır iş. Açtığın her panorama birkaç megabayt tutar. Bir sokakta on dakika sanal olarak yürümek, o sokakta bir saat gerçekten yol tarifi almaktan pahalıya gelebilir.
• Keşfet ve mekân sekmeleri: restoran ve otel fotoğraflarından oluşan ızgaralar, herhangi bir görsel akışı gibi davranır. “Şöyle bir yemek yeri bakayım” dediğin an onlarca megabayta dönüşen yer burasıdır.
• Uzun bir sürüşte canlı trafik: sürekli ama ölçülü, harcadığı her megabaytı hak ediyor.

Değiştirilecek tek bir alışkanlık arıyorsan, uydu görünümünü varsayılan olarak açık bırakmak odur. Standart haritaya dönmek farkın büyük bölümünü siler ve yol tarifi alırken hiçbir şey kaybettirmez.

Çevrimdışı haritayı kurmaya değer, ama genelde öne sürülen sebepten dolayı değil. Yola çıkmadan önce, Wi-Fi’deyken:

1. 1Google Maps’i aç ve profil fotoğrafına dokun.
2. 2Çevrimdışı haritalar bölümüne gir, sonra kendi alanını seçme adımını aç: Google’ın anlattığı adımlar iki platformda da aynı.
3. 3İstediğin alanı çerçevenin içine al, bir şehir ve havalimanı makul bir kutudur, sonra indirme adımını onayla.

Şehir boyutunda bir alan genelde 50-150 MB tutar, koca bir metropol bölgesi 300 MB’ı geçebilir. Google’a göre süresi dolmaya yaklaşan bir alan Wi-Fi’ye bağlıyken kendini otomatik günceller. İhtiyacın olanı yola çıkmadan indir: indiğinde tazeleme çoktan olmuş olur.

Bu, gerçek yol tarifi veren gerçek bir haritadır, uygulamanın tam kopyası değil. Çevrimdışıyken kaybettiklerin:

• Toplu taşıma, bisiklet ve yürüme tarifleri. Çevrimdışı çalışan tek mod araba tarifidir.
• Canlı trafik, dolayısıyla bir tıkanıklığın etrafından dolaşacak yeni rota.
• Mekân fotoğrafları, yorumlar ve yoğunluk saatleri: hepsi istendiği anda sunucudan çekilir.

Çoğunlukla yürüyüp metroya bineceğin bir şehir gezisinde bu ciddi bir eksiktir. Başka bir deyişle çevrimdışı harita bir yedektir, planın kendisi değil. Elinde biraz veri bulundur ve uygulamanın onu kullanmasına izin ver.

Kısılacak yer yol tarifi değil. Ne kadar büyük bir pakete ihtiyacın olduğuna video, sosyal medya akışları ve arka planda çalışan fotoğraf yedeklemesi karar verir. Yedekleme, Wi-Fi yokken mobil veriden gönül rahatlığıyla çalışır; bunu Google Photos’un yedekleme ayarları belirler. Gerçekçi bir tahmin çıkarmak, düzgün yapıldığında aşağı yukarı bir dakika sürer. Sonra paketleri ülkeye göre, GB başına fiyata bakarak karşılaştır. Hiç ihtiyaç duymayacak bir harita için fazladan birkaç gigabayt almanın anlamı yok.